روزی قبر سیاستمداری را به چرچیل نشان می دهند که روی آن نوشته شده بود: « سیاستمدار صادق». چرچیل چنین واکنش نشان می دهد:« مگر می شود که ۲ نفر را در یک قبر دفن کرد»!
گرچه این نگرش دولتمردی غربی است که با دیدگاه های ملی و مذهبی ما ظاهرا فرسنگ ها فاصله دارد، ولی واقعیت نشان می دهد که سنگ بنای سیاست در کشور ما هم، کمابیش، بر پایه دروغ است؛ ( در بسیاری از اوقات) دروغگویان قدر می بینند و درصدر می نشینند!
با این وجود، دکتر پزشکیان بسیار سعی دارد که با صداقت، برنامه های تبلیغاتی خود را پیش ببرد؛ این میزان از صداقت برای کسی که قرار است رئیس جمهور شود، ممکن است خیلی فایده نداشته باشد.
وی در عین حال ، سادگی پیشه کرده و از دوز و کلک های معمول اغلب سیاستمداران به دور است. مجموع چنین رفتارهایی گرچه از محاسن دکتر پزشکیان است ، اما ممکن است او را در رقابت با سایر نامزدها، متمایز نکند.
الان او باید سعی کند کسانی را که در ۳ انتخابات اخیر ( مجلس یازدهم، ریاست جمهوری و مجلس دوازدهم) پای صندوق نیامدند را به آغوش جمهوری اسلامی برگرداند و در ضمن، خودش انتخابات را ببرد.
بنابراین لازم است که در بین رقبا، اصطلاحا « گل» کند و مردم احساس کنند که او با « همان همیشگی» فرق دارد.
دکتر پزشکیان را به دروغگویی تشویق نمی کنم،ولی قرار هم نیست که هر واقعیتی را به زبان بیاورد ؛ اینگونه، شبیه دیگر رقبا جلوه و رای دهندگان را از خودش هم زده می کند.
او باید سادگی را کنار بگذارد و با حرارت و قاطعیت بیشتری حرف بزند و مخصوصا، محکم تر از خود دفاع کند.
صحنه سیاست، تشک کشتی نیست و پزشکیان هم شادروان تختی نیست که سراغ کتف آسیب دیده حریف نرفت؛ اینجا باید از طریق نقاط ضعف رقبا که البته کم نیست، آنها را کنار زد.
هنوز بسیاری از مردم نمی دانند که قرار است ۸ تیر ، انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود؛ این هنر پزشکیان است که بتواند اکثریت خاموش و مرددین را پای صندوق رای بکشاند تا هم خودش برنده میدان باشد و هم جمهوری اسلامی.
