در شرایط اقتصادی امروز ایران، شعار سال تحت عنوان «سرمایهگذاری در تولید» از سوی مقام معظم رهبری مطرح شده است. این شعار بیانگر تأکید بر اهمیت تولید داخلی و جلب سرمایهها عمومی به این حوزه است اما برای تحقق این هدف، نیاز به یک سری اصلاحات اساسی و تغییرات در نگرشهای موجود وجود دارد. یکی از این تغییرات، تمرکز بر مقررات زدایی، تسهیل فرآیندها و عدم بخشی نگری و فراهم آوردن شرایط روانی برای سرمایهگذاران است.
۱. ضرورت مقررات زدایی
یکی از موانع بزرگ بر سر راه تولید و سرمایهگذاری در ایران، قوانین و مقررات دستوپاگیر و پیچیده است که فرآیندهای اقتصادی را دشوار میسازد. بسیاری از تولیدکنندگان و سرمایهگذاران، به دلیل وجود بروکراسی سنگین و نگرشهای محافظهکارانه در صدور مجوزها، از وارد شدن به عرصه تولید و سرمایهگذاری خودداری میکنند. در واقع، مقررات موجود باعث ایجاد کلاف سردرگم و دشوار در برابر کارآفرینان میشود و انگیزهی آنان را برای سرمایهگذاری کاهش میدهد.
در این راستا، لازم است تا قوانین و مقرراتی که طی چند دهه در خصوص تولید و کارآفرینی تصویب شده است، بازنگری و اصلاح شوند. باید اقداماتی برای مهندسی معکوس این قوانین صورت گیرد تا مقرراتی شفاف، ساده و حمایتی برای تولیدکنندگان ایجاد شود. در این صورت، تولیدکنندگان میتوانند با اطمینان بیشتری به فعالیتهای اقتصادی خود ادامه دهند و با کمتر شدن موانع، فضای مناسبی برای رشد و توسعه فراهم گردد.
۲. ضرورت اعتمادآفرینی و امنیت سرمایه
برای جذب سرمایهگذاری داخلی ، علاوه بر تسهیل مقررات، باید فضایی امن و قابل اعتماد برای سرمایهگذاران ایجاد شود. در این زمینه، بورس به عنوان یکی از ابزارهای مهم جذب سرمایه مطرح است. ورود به بورس نیازمند ایجاد اطمینان روانی و امنیت سرمایه است، زیرا در سالهای اخیر، بورس نتوانسته است اعتماد عمومی را برای جذب سرمایههای مردمی جلب کند. از یک سو، نوسانات شدید بازار و از سوی دیگر، سوء استفاده برخی شرکتها از منابع مردم در بورس، باعث کاهش اعتماد عمومی به این بازار شده است.
در واقع، برخی از شرکتهای بورسی پس از جذب سرمایههای مردم، نتوانستهاند از این منابع به درستی استفاده کنند و برای افزایش بهرهوری تولید و توسعه کسبوکار خود اقدام کنند. این موضوع به نوبه خود منجر به کاهش اعتماد به بورس به عنوان یک کانال سرمایهگذاری معتبر گردیده است. بنابراین، یکی از الزامات اساسی برای ارتقای بورس و جذب سرمایهگذاران، اصلاح رفتارهای نادرست در شرکتهای بورسی، شفافیت در عملکرد و ایجاد قوانین و سازوکارهایی برای تضمین بازدهی معقول است.
۳. نیاز به یک قانون جامع و شفاف
یکی از مهمترین اقداماتی که باید صورت گیرد، تدوین یک قانون جامع و شفاف در خصوص تولید و سرمایهگذاری است. این قانون باید تمام جوانب تولید، کارآفرینی، بورسی شدن شرکتها و سازوکارهای حمایتی از سرمایهگذاران را در بر گیرد. علاوه بر این، در این قانون باید نظارتهای دقیق و جدی بر عملکرد شرکتها و صنایع مختلف در جهت ایجاد بهرهوری بیشتر و جلوگیری از فساد و سوء استفاده از منابع وجود داشته باشد.
نتیجهگیری:
در نهایت، برای تحقق شعار سال و تشویق به سرمایهگذاری در تولید، باید بر روی دو محور اساسی تمرکز کرد: مقررات زدایی و اعتماد آفرینی. تسهیل فرآیندهای قانونی، کاهش بروکراسی، و ایجاد یک فضای امن برای سرمایهگذاران از ضروریات این مسیر است. علاوه بر این، بورس به عنوان یکی از ابزارهای جذب سرمایه باید اصلاح شود و در جهت اعتمادسازی و شفافیت گام بردارد. در نهایت، با مهندسی معکوس قوانین و ایجاد یک قانون جامع، میتوان بستر مناسبی برای رشد تولید و جذب سرمایههای مردمی فراهم آورد و از این طریق، اقتصاد کشور را به سمت رشد پایدار هدایت کرد.
«قهرمان جهان آرا: تحلیلگر سیاست های اعمالی دولت»
