به گزارش پایگاه خبری عصرتوس، مراحل چهارگانه مدیریت بحران: پیشگیری، آمادگی، مقابله و بازسازی نمی تواند توسط یک دستگاه خاص صورت گیرد و مستلزم کارگروهی دستگاه های مختلف است.
هم اینک مدیریت بحران ، تقریبا تحت نظارت مستقیم استاندار ( به عنوان رئیس شورای هماهنگی مدیریت بحران استان) و معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری( به عنوان جانشین شورای مذکور) است .
این ساختار شرایط بهره گیری از توان کلیه دستگاه های اجرایی اعم از دولتی و غیردولتی را فراهم می آورد، زیرا تحت نظر مستقیم عالی ترین مقام استان است.
اگر مدیریت بحران به یک وزارتخانه تبدیل شود و در رده استانی، مدیرکلی داشته باشد که مستقیما با استاندار کار نکند، توان به خط کردن و هماهنگی دستگاه های اجرایی را کمتر از وضعیت کنونی خواهد داشت، زیرا در حال حاضر مدیرکل مدیریت بحران زیر مجموعه معاونت هماهنگی امور عمرانی استانداری است که با دستگاه های بحران مدار کار می کند.
قطعا دستور استاندار و معاون عمرانی او از دستور مدیر کل مدیریت بحران که ذیل استانداری نباشد، نافذ و موثرتر است.
به نظر می رسد که طرح تشکیل این وزارتخانه متأثر از وضعیت جنگی باشد ، ولی نمایندگان باید این نکته را مدنظر داشته باشند که منظور از بحران ، عمدتا حوادث غیرمترقبه طبیعی است و نه انسان ساز.
چیزی که مدنظر مجلس است ، به«پدافند غیر عامل» نزدیک است و اتفاقا آن اداره کل هم زیرنظر استانداری قرار دارد.
مضاف بر اینها در شرایط کنونی اقتصادی، راه اندازی یک وزارتخانه بسیار پرهزینه است که ممکن است به تناسب، پرفایده نباشد.
