واقعیت این است که با وجود بارندگی های سال زراعی گذشته، سدهای استان، آب چندانی را ذخیره نکرده اند.
پس، چشم انداز کمبود آب به ویژه آب شرب وجود دارد و اوضاع و احوال آب کشاورزی هم مساعد نیست.
به هر حال، باید این واقعیت مدنظر دولت قرار گیرد که استان خراسان رضوی و به ویژه مشهد، پایتخت معنوی ایران، سالانه میزبان میلیون ها زائر است و این امر فشار مضاعفی را بر شبکه تهیه و توزیع آب شرب وارد می آورد.
پیش تر، بخشی از این فشار در قالب « بودجه زیارت» جبران می شد ولی رویکرد غیردقیق به موضوع زیارت و همردیف دانستن شهر های قم و شیراز به عنوان شهرهای به اصطلاح « زیارتی» با مشهد در عمل آورده بودجه ای چندانی برای مشهد نداشته است.
از این رو ، اولا: باید در نحوه تخصیص بودجه زیارت متناسب با تعداد زائران، تجدید نظر شود. ثانیا: اینک که راهکارهای دیگر از جمله : انتقال آب از دریای عمان، ظاهرا کنار گذاشته شده است باید به هرحال برای آب استان و به ویژه مشهد چاره اندیشی شود.
